- dichters |
- dichttalent |
- shop |
- colofon |
- contact |
Voor dezelfde avond maakte ik een liedje over de Tilburgse taal dat gezongen kon worden op de wijze van Het leven is goed in het Brabantse land. Later is het ook gebruikt in de Tilburgse Revue Fèèn Femilie, daarvoor maakte Lauran van der Sanden een nieuwe melodie.
refrèèn:
Het Grôote Diktee van de Tilburgse Taol
De taol van ons schôon Krèùkelaand
Daor haaw ik ut mìst van dè is toch normaol
Mì nìks vuul'k me zóveul verwaant
De blomme, de blèène, de bluujkes van jòng
Un duntje waojt aon meej de wènd
Hij díe van de kèrmis te laot nòr hèùs gong
Die zingt elk lied dèttie kènt
De Haaikese kèèrk waor't klòkkespul klinkt,
De Heuvel meej Willem z'n bìld
't Museum van de fraoter meej pennen en inkt
En West Point dè bôove wè trilt
De Reeshof dè wordt nog es ôot een schôon wèèk
Of Willem II ôot kampioen
De Tilburgers zèn van z'n èège al rèèk
Waorveur ze niks hoeve doen
Want taol van ons moeder, och schòmt oe toch nie
Ge klinkt net zo schôon as deez' wèès
Hil Braobant dè stikt er van puur jalouzie
In Tilburg daor lèeft nog de taol van het Aards Paradèès.