Hospita

Ik maakte elke twee weken een vers voor het programma Afzender gemeente Tilburg. Ik hield de dingen expres eenvoudig zodat ze ook door mensen die niet vaak gedichten lezen onmiddellijk begrepen zouden kunnen worden. Het was nog een hele heisa om daar een beetje in te slagen, omdat de verzen altijd moesten slaan op een onderwerp dat in het programma aan bod was geweest. Dat waren vaak heel prozaïsche onderwerpen als de actie om meer hospita’s voor studenten te vinden. Vaak stak ik een beetje de draak met het thema en rijmelde er lustig op los.

Hospita

Hé student, zou jij niet bij een hospita gaan wonen
Zo'n lief mens dat je behandelt als één van haar zonen
Eentje die niet gromt als je de huur te laat betaalt
En die je aan haar boezem drukt als je weer bnet gestraald
En jij, hospita, maak snel die mooie kamer vrij
Ach, dat beetje rommel of die hasjlucht hoort erbij
Niet meteen wanhopen nou, ze komen wel die centen
En muziek bij nacht en ontij, dat hoort toch bij studenten

Lieve hospita, los op die kamernoodproblemen
Door als eenzaamheidsbestrijding een student te nemen
Twee studenten zelfs, en in uw leegstaande volière
Vast is daar nog plaats voor een exotische stagiaire
Wat zal Tilburg trots zijn als iemand over vijftig jaar
De nobelprijs wint en dan zijn dankwoord richt aan haar
In wier volière hij jarenlang mocht bivakkeren
En die hem d'edele kunst van het eierenbakken leerde

JACE van de Ven

Hospita